جدیدترین مطالب پزشکی و سلامت در سایت پزشکین



دانه های سفید اطراف چشم چگونه درمان می شوند ؟

 

 

  • معمولا بدون نشانه هستند. در اطفال و بالغین بیشتر در اطراف چشم دیده می شوند و غالبا طی چند هفته ایجاد می شوند این ضایعات سطحی، یکنواخت، سفید یا زرد رنگ و گنبدی شکل با قطر حدود ۲-۱ میلی متر هستند. علت ایجاد آن در نوع اولیه، غدد چربی تکامل نیافته است که بیشتر در نوزادان دیده می شود.

اگر دقت کرده باشید در اطراف چشم برخی از افراد دانه های سفیدی وجود دارد که در این بخش از سایت میخواهیم در باره این دانه های سفید اطلاعات کاملی را بیان کنیم . اسم این دانه های سفید میلیا است که دررواقع کیستهای پوستی هستند که  علت خاصی ندارد

گاهی دیده می شود دانه های سفیدی اطراف چشم ایجاد می شوند که اگر علم کافی درباره آنها نداشته باشیم در نگاه اول ما را نگران کرده و اگر در باره آنها اطلاع داشته باشیم شاید از نظر زیبایی ظاهری ما را ناراحت کنند. در این چگونه درباره این دانه ها بیشتر توضیح خواهیم داد.

۱-دانه های سفید اطراف چشم میلیا نام دارند. میلیا کیستهای خوش خیم حاوی کراتین هستند که به صورت شایع ظاهر می شوند. میلیاهای اولیه در نوزادان دیده می شود ولی ممکن است در کودکان و بالغین نیز رخ دهد.

۲-این عارضه غالبا یک کیست اپیدرمی کوچک است. این کیست می تواند با منشاء غدد اکرین یا فولیکولهای پیلوسبابه باشد. میلیاهای اولیه ممکن است از مناطق فولیکولهای موی کرکی ایجاد شوند. این مشکل در هر سنی قابل رویت است.

۳-معمولا بدون نشانه هستند. در اطفال و بالغین بیشتر در اطراف چشم دیده می شوند و غالبا طی چند هفته ایجاد می شوند این ضایعات سطحی، یکنواخت، سفید یا زرد رنگ و گنبدی شکل با قطر حدود ۲-۱ میلی متر هستند. علت ایجاد آن در نوع اولیه، غدد چربی تکامل نیافته است که بیشتر در نوزادان دیده می شود.

۴-میلیا در اثر درماتیت تماسی و آلرژی به مواد ضد آفتابها نیز دیده می شود. بعلاوه متعاقب مصرف کورتن های قوی موضعی نیز دیده می شود. میلیا می تواند ارثی باشد و به شکل اتوزوم غالب به ارث رسد.

۵-هیچ درمان خوراکی یا موضعی برای از بین بردن میلیا وجود ندارد ولی می توان آنرا را با استفاده از سر سوزن و خروج محتویات آن درمان کرد. به اینصورت که سر سوزن را استرلیزه کنید و با حرارت داغ کنید و بعد از سرد شدن آنرا در دانه سفید فرو برده و سپس با استفاده از دو انگشت سبابه محتویات آنرا تخلیه کنید. البته بهتر است برای این کار از فرد دیگری و یا حتی المقدور از پزشک کمک بگیرید.

 

اشتراک:


نظر خود را بیان کنید



امتیاز گوگل یادتون نره :)