جدیدترین مطالب پزشکی و سلامت در سایت پزشکین تبلیغات



بیماری نورینوم آکوستیک را بهتر بشناسیم

 

  • مهمترین مسئله در درمان این تومور حفظ عصب صورت ( زوج ۷ ) می باشد زیرا چسبندگی شدید این عصب به تومور باعث می شود در ضمن جراحی این عصب دچار اختلال شود و بنابراین صورت بیمار بعد از جراحی فلج شده و انحراف صورت ایجاد شود.

نوروم آکوستیک یک تومور خوش خیم است که  در عصب که گوش به مغز متصل است. تومور معمولا به آهستگی رشد می کند.  در ابتدا،  ممکن است علائم یا نشانه های خفیف داشته باشد. آنها می توانند شامل:از دست دادن شنوایی در یک

طرف,زنگ  گوش, سرگیجه شود.تومور نیز می تواند در نهایت باعث بی حسی و یا فلج صورت شود. اگر  رشد  کند و به اندازه کافی بزرگ شود، می تواند به مغز  فشار آورد و زندگی را تهدید کند

به این تومور وستیبولار شوانوما هم گفته می شود چون منشاء اولیه تومور از عصب وستبرلار است.

این تومور شایع ترین تومور ناحیه CPA ( زاویه مخچه برین استم ) است.

اهمیت این تومور به خاطر موقعیت تومور است که زیرا عصب شنوایی و عصب صورت ( زوج ۷ و ۸ ) در این تومور گرفتار است.

منشاء تومور عصب ستیبولاردر از کانال گوش داخلی است و بتدریج رشد کرده و در ناحیه زاویه مخچه و ساقه مغز رشد می کند و در مواردی که بسیار بزرگ باشد با چسبندگی به ساقه مغزی می تواند عوارض حرکتی و حتی هیدروسفالی ( افزایش مایع مغزی نخاعی ) ایجاد کند.

بسته به اندازه تومور آنرا به چهار گرید ۱ و ۲ و ۳ و ۴ تقسیم می کنند.

مهمترین مسئله در درمان این تومور حفظ عصب صورت ( زوج ۷ ) می باشد زیرا چسبندگی شدید این عصب به تومور باعث می شود در ضمن جراحی این عصب دچار اختلال شود و بنابراین صورت بیمار بعد از جراحی فلج شده و انحراف صورت ایجاد شود.

به منظور حفظ این عصب تکنیک های خاصی لازم است استفاده شود و همچنین دستگاهی به منظور کنترول عصب وجود دارد(دستگاه نورومانیتورینگ ) که به جراح کمک می کند که عصب را حفظ کند. لذا درمان جراحی این تومور نیاز به تجربه خاص و امکانات ویژه ای دارد که بتوان تومور را کامل خارج کرد و عصب را حفظ نمود.

درمان

درمان این تومور عمل جراحی است و با عمل جراحی باید این تومور کامل خارج شود زیرا اگر مقداری از تومور باقی بماند سبب عود تومور می شود و عمل مجدد در این ناحیه بسیار دشوار و احتمال عوارض برای بیمار بسیار زیاد خواهد بود.

رادیوتراپی و گامانایف در درمان این تومور جایی ندارد مگر در موارد خاصی که بعداً ذکر خواهد شد. لذا اگر این تومور کامل خارج شود نیاز به هیچ درمان دیگری ندارد و این تفکر که مقداری از تومور خارج شود و بقیه آن گامانایف شود تفکر صحیح نمی باشد.

تنها در مواردی که سن بیمار بالا باشد و از نظر مسائی قلبی و ریوی اجازه عمل جراحی به بیمار داده نشود و تومور در اندازه کوچک باشد ( گرید ۱ و ۲ ) درمان گامانایف توصیه می شود زیرا گامانایف و رادیوتراپی نیز خود دارای عوارض زیادی خواهد بود.

دکتر مسعود شیروانی

اشتراک:


نظر خود را بیان کنید