جدیدترین مطالب پزشکی و سلامت در سایت پزشکین تبلیغات



کاشت لنز

از حدود سال های ۱۹۵۰ تحقیقات بر روی قرار دادن لنزهای داخل چشمی شروع شد. هدف اولیه این تحقیقات بیماران دچار آب مروارید بودند که پس از خارج کردن عدسی چشم آن ها که کدرشده و ایجاد آب مروارید کرده بود از لنز داخل چشمی به جای عینک های قطور مورد نیاز پس از عمل استفاده گردد. این لنزها از جنس پلاستیک PMMA و یا سیلیکون بودند که با بافت چشم سازگار هستند.

k

امروزه می توان بدون خارج کردن عدسی بیمار این لنزها را در داخل چشم برای اصلاح نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم شدید کار گذاشت. تفاوت این روش با قراردادن لنز داخل چشمی در حین عمل آب مروارید این است که در روش اول لنز یا عدسی طبیعی چشم دست نخورده باقی می ماند و تنها یک لنز اضافی در جلوی آن قرار می گیرد ولی در عمل عادی آب مروارید، عدسی اصلی چشم برداشته و جای آن عدسی مصنوعی قرار داده می شود. لذا در عمل لنز داخل چشمی فرد قادر به تطابق و مطالعه نزدیک علاوه بر دید دور خواهد بود ولی در عمل دوم قدرت تطابق نخواهد داشت (مگر با استفاده از عدسی های دوکانونی). البته این روش در شماره های کم جایگزین مناسبی برای عمل لیزیک یا PRK نمی باشد ولی برای شماره های بالاتر بهتر است مورد توجه قرار گیرد.

لنزهای داخل چشمی انواع مختلفی دارند عده ای از آن ها در اتاق قدامی چشم (پشت قرنیه و جلوی عنبیه قسمت رنگی چشم) قرار می گیرند و عده ای از آن ها در اتاق خلفی چشم (بر روی عدسی بیمار و در پشت عنبیه). هر کدام از این انواع معایب و مزایای خاص خود را دارند و به نظر می رسد بهترین طراحی مربوط به لنزهای Artisan باشد که در کلینیک نور مورد استفاده می باشد. این لنز توسط دکتر Jan Worst طراحی گردیده است که از جنس PMMA است. این لنز دارای دو بازو است که در محیط عنبیه فیکس می گردد و در فاصله مناسب از عدسی و قرنیه بیمار و دوربین است قرار می گیرد. از این لنزها می توان برای اصلاح نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم بسیار شدید که قابل اصلاح با روش های لیزری نباشند استفاده کرد. تا کنون پیش از ۱۵۰,۰۰۰ مورد از این لنز در دنیا برای اصلاح عیوب انکساری مورد استفاده قرار گرفته است. این لنز به صورت دائمی داخل چشم قرار داده می شود ولی در هر زمانی می توان با عمل جراحی آن را برداشت.

اشتراک:


نظر خود را بیان کنید