جدیدترین مطالب پزشکی و سلامت در سایت پزشکین



آنژیوكت يا برانول چیست و روش کار با آن چطور است ؟

 

  • – پس از خروج قسمتی از کانول هیچگاه سوزن را به داخل کانول نرانید. زیرا ممکن است باعث کنده شدن قسمت دیستال کانول و در نتیجه آمبولی شود.– قبل از اتصال ست به آنژیوكت باید هوا گیری انجام شود تا هوای محتوی داخل ست خارج شود.

 

 

آنژیوكت یك محصول چند كاره است كه برای تزریق های مكرر یا طولانی مدت سیاهرگی داروها، خون یا سایر محلولهای تزریقی به تنهایی يا تركیبی از آنها بكار می رود. این محصول برای بی حسی اسپاینال، اپیدورال، كادال و حتی بیوپسی نیز استفاده می شود.

برانول ها یا آنژیوکت ها لوله های قابل انعطافی هستند که توسط یک سوزن کوچک داخل ورید تعبیه می شوند. در ابتدا برانول با سوزن وارد رگ می شود، سپس سوزن خارج شده و قسمت پلاستیکی ظریف داخل رگ باقی می ماند.

روش كاربری برانول (آنژيوكت)

– پس از انتخاب محل تزریق و رگ مورد نظر و بستن گارو، محل را با پنبه آغشته به الكل تمیز نموده و آنژیوكت را از پگ خارج می نماییم. محافظ سرسوزن را از روی آن برداشته و نوك سوزن و تفلون همراه آن را وارد پوست و رگ بیمار می كنیم. به محض مشاهده خون در انتهای آنژیوكت، اندكی سوزن را از داخل تفلون بیرون كشیده و تفلون را تا نزدیك به محل اتصال قسمت پروانه ای وارد رگ می كنیم.

– قسمت پروانه ای را باز كرده و با چسب به پوست ثابت می نماییم سپس سوزن را خارج نموده و رابط ست سرم یا ست خون را به آنژیوكت وصل می كنیم. در صورت نیاز به تزریق دارو می توانید با باز كردن دریچه رنگی روی آنژیوكت دارو را تزریق كنید.

– يكی ديگر از كاربردهای آنژيوكت ها در بخش NICU می باشد. تمام نوزادان بستری در NICU یک مسیر رگی جهت دریافت مایعات و دارو دارند که معمولا در دستها یا بازوها قرار دارد. اما گاهی ممکن است در پا، ساق پا و یا حتی روی سر قرار داشته باشد. گاهی اوقات لازم است جهت دادن حجم بیشتری از مایعات و دارو، مسیر وریدی بزرگتری در دسترس باشد. این مسیر ورید های مخصوص «مسیر مرکزی» نامیده می شود چرا که آنژیوکت در ورید های بزرگتر و مرکزی تر سینه، گردن و یا کشاله ران تعبیه می شود.

 

آموزش نحوه آنژیوکت زدن

۱- بر حسب اندازه رگ محل و مورد مصرف، اندازه مناسب آنژیوکت را انتخاب کنید (معمولا نمره ۱۶ تا ۲۰) (برای تزریق خون آنژیوکت ریزتر از نمره ۱۸ مناسب نیست).

۲- در موارد آنژیوکت های بزرگ (کمتر از نمره ۱۵-۱۴) ابتدا پوست محل را بی حس نمایید.

۳- تنۀ آنژیوکت را بین شست و انگشتان دوم، سوم و چهارم نگه دارید (به طوریکه سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد).

۴- با شست دست دیگر دیستال ناحیه را به طرف دیستال بکشید تا ورید ثابت و بی حرکت نگه داشته شود.

۵- همانند روش اسکالپ وین، آنژیوکت را با زاویه ۲۰تا۳۰ درجه وارد پوست (و با کاهش زاویه) وارد رگ نمایید.

۶- پس از ورود آنژیو کت به میزان ۰.۵ سانتیمتر داخل رگ و مشاهده خروج خون، تورنیکه را باز کنید و سپس در حالیکه سوزن را ثابت نگه داشته اید کانول را به داخل رگ هدایت نمایید.

۷- با یک انگشت پروگزیمال رگ را فشار دهید و پس از در آوردن سوزن ست سرم یا درپوش آنژیوکت را به آن وصل کنید.

۸- پماد آنتی بیوتیک موضعی بر روی سوراخ ورود کانول مالیده و با نوار چسب آنژیوکت را به پوست ثابت کنید.

 

توجه:

– پس از خروج قسمتی از کانول هیچگاه سوزن را به داخل کانول نرانید. زیرا ممکن است باعث کنده شدن قسمت دیستال کانول و در نتیجه آمبولی شود.

– قبل از اتصال ست به آنژیوكت باید هوا گیری انجام شود تا هوای محتوی داخل ست خارج شود.

نکته:

– در صورتی که کانول داخل رگ نباشد با شروع تزریق محلول، بیمار احساس درد کرده و محل برآمده می شود.

– در افراد مسن رگ ها اسکلروتیک و سخت هستند و به سرعت پاره و به اصطلاح بومبه می شوند. برای جلوگیری از این مساله از سوزن های کمی کوچک تر استفاده کنید و تورنیکه را برای مدت طولانی نبندید.

– کانولهای وریدی نبایستی بیش از ۲ تا ۳ روز در یک محل باقی بمانند.

اشتراک:


نظر خود را بیان کنید



امتیاز گوگل یادتون نره :)