جدیدترین مطالب پزشکی و سلامت در سایت پزشکین تبلیغات



ایمپلنت دندان

ایمپلنت پین های باریکی هستند که از تیتانیوم خالص سازگار ساخته شده که درون استخوان فک گذاشته می شود.
حدود ۳ تا ۶ ماه زمان لازم برای رشد و ترمیم استخوان اطراف ایمپلنت است.
هنگام انتخاب ایمپلنت میزان استخوان در دسترس، میزان استحکام استخوان و زمان گذاشتن ایمپلنت در نظر گرفته می شود. اگر استخوان کافی برای گذاشتن ایمپلنت در دسترس نباشد می توان در شرایط خاص مقداری استخوان برگرفته از نقاط دیگر و یا استخوان مصنوعی پیوند زد. همچنین بر حسب میزان سختی استخوان انواع پیچ دار و بدون پیچ ایمپلنت انتخاب می شود. ایمپلنت می تواند بلافاصله پس از از دست رفتن دندان و کشیدن آن یا پس از زمان طولانی ترمیم، جایگزین شود. شکل ایمپلنت مانند ریشه دندان طبیعی است.

awe

 

پس از از دست رفتن دندان در صورت عدم جایگزینی سریع با ایمپلنت امکان تحلیل استخوان و کاهش توانایی جویدن و کج شدن دندانهای کناری است. اگر گذاشتن با تاخیر ایمپلنت پیشنهاد می شود ایمپلنت های کوچکتر و استوانه ای به دلیل در دسترس بودن استخوان کمتر استفاده می شود.
مکان گذاشتن ایمپلنت و نوع سیستم مناسب تنها بوسیله معاینه ای که دندانپزشک انجام میدهد با در نظر گرفتن سایر شرایط قابل بیان است. میزان حجم و دانسیته استخوان فک، تعداد و موقعیت و استحکام دندانهای طبیعی فرد، شرایط لثه، شرایط و تعداد دندانهای فک مقابل از عوامل مهم حین معاینه است.

۱- از دست رفتن یک دندان می تواند به دلیل پوسیدگی، بیماری لثه و یا تصادفات باشد. فاصله طولانی بی دندانی باعث رویش دندانهای فک مقابل به این فاصله و جابجایی دندانهای بالا و پایین و از دست رفتن اکلوژن مناسب می شود. عمل جویدن نیز متاثر شده و مفاصل فک پایین در طولانی مدت دردناک می شود.

درمان:

* بریج سه واحدی که مستلزم استفاده از دو دندان مجاور می باشد.
* بریجی که به دندانهای مجاور چسبیده ولی عمر آن محدود است.(Maryland Bridge)
* بریج تنها تاج دندان را جایگزین می کند ولی ریشه را جایگزین نمی کند و نیروهای جویدن به استخوان زیرین منتقل نمی شود و و در طول زمان حجم و ارتفاع استخوان کاهش می یابد .
ایمپلنت درمان بهتری است چون هم دندانهای کناری تراش نمی خورند و هم بطور کامل ساختار دندان حفظ می شود و نیروهای جویدن به استخوان منتقل می شود و حجم استخوان بدون تغییر می ماند.

۲- فاصله زیاد بین دندان ها در اثر از دست رفتن بیش از یک دندان بطوری که دندانهای مجاور آن طبیعی باشند.
فاصله بیشتربین دندانها همان اثرات ازدست رفتن یک دندان را بصورت شدیدتر نشان می دهند. عدم زیبایی، مشکلات پخش نیروی جویدن ، درد در مفاصل فک پایین و مشکلات تکلمی از موارد مورد شکایت بیماران می باشد.

درمان های انتخابی :

* بریج های چند واحـدی ( با تراش دندان های پایه کناری ) که تعـداد دندان های پایـه باید متنـاسب با طول بی دندانی باشد.
* پارسیل متحرک که مشکلات تکلمی، جویدن و اجتماعی ایجاد می کند.
* بریج ها یا روکشهای ساپرت شونده با ایمپلنت به تنهایی یا در ترکیب با دندان طبیعی.
– زمانی که یک یا بیش از یک دندان از انتهای هر قوس دندانی از دست رفته باشد و تنها یک سمت، دندان طبیعی باشد.

۳- زمانی که کلیه دندانهای یک یا هر دو فک از دست رفته باشد.
بی دندانی کامل فک بالا و پایین با هم یا به تنهایی منجر به مشکلات بسیار زیادی می شود. جویدن و صحبت کردن  از مشکلات اصلی بیماران بی دندان می باشد. از آنجا که دندان ها که عامل ساپرت عضـلات صورت هستند دیگر وجود ندارد، بیمار حالت صورت مسنی خواهد داشت.

درمان:

* پروتز کامل متحرک. با وجودی که اکثر بیماران مشکلی از لحاظ گیر پروتز در فک بالا به دلیل نیروی مکشی در کام ندارند ولی مشکلات تکلمی و جویدن همچنان باقی است. عدم گیر یا ثبات پروتز فک پایین مشکل اساسی بیماران بی دندان می باشد و با گذشت زمان و تحلیل بیشتر استخوان بدتر هم می شود.
در بیماران با بی دندانی کامل میتوان در هر فک ۲ تا ۴ ایمپلنت را به عنوان ثبات دهنده و گیر بیشتر پروتز کامل استفاده کرد و یا ۶ – ۸ عدد ایمپلنت در هر فک که  به  صورت ثابت و کاملا مانند دندانهای طبیعی خواهد بود.
امروزه می توان حجم کم استخوان را طی عمل بازسازی در شرایط خاص برای پذیرش ایمپلنت آماده ساخت.
بیماری های انعقادی خونی، متابولیک، مخاطی و استخوانی، فاصله کم بین دندان، یا موقعیت نامناسب دندانهای فک بالا و پایین از عوامل محدود کننده در گذاشتن ایمپلنت می باشد.
-کلیه افراد بالغی که دوران رشد را به پایان رسانیده اند، می توانند ایمپلنت بگذارند.
-افراد سیگاری حداقل تا ماههای اولیه پس از گذاشتن ایمپلنت باید سیگار را ترک کنند.
-ایمپلنت مانند دندان طبیعی نیاز به رعایت بهداشت و مراقبت دارد.

مراحل درمان:

معاینه و طرح درمان قبل از جراحی: معاینه دهان، لثه و دندانها و بررسی عکسهای رادیوگرافی و مدل های گچی از فک، بررسی سابقه بیماری و سلامت فرد و داروهای مصرفی.
در صورت نیاز بیمار، تمیز کردن دهان از جرم و پلاک ودرمان بیماری های مخاطی و لثه ای و دندانهای پوسیـده در این مرحله انجام می شود. با توجه به شرایـط ، بهترین طرح درمان برای بیمار در نظر گرفـته می شود.
جراحی ایمپلنت: جراحی تحت بی حسی موضعی و شرایط استریل انجام می شود. پس از باز کردن لثه و آماده سازی محل ایمپلنت، ایمپلنت از بسته بندی استریل خارج و قرار داده می شود. بطوریکه همه thread های ایمپلنت در استخوان قرار گیرد. سپس کلیه کارهای لازم انجام و لثه با نخ بخیه بسته و بیمار مرخص می شود. پک یخ به بیمار داده می شود تا چندین ساعت بطور متناوب بر موضع گذاشته تا ورم و خونریزی کاهش یابد. به دلیل اینکه بی حسی ایجاد حالت خواب آلودگی  می کند بیمار باید همراه داشته باشد. دو الی سه روز ممکن است بیمار درد وتورم داشته باشد. بعد از یک هفته تا ده روز بخیه کشیده می شود.

توصیه های بعد از گذاشتن ایمپلنت:

-طی ساعات اولیه نوشیدنی و غذای داغ استفاده نشود.
-کارهای سنگین طی هفته اول انجام نشود.
-سیگار استفاده نشود.
-درروز اول پس ازعمل بعد از غذا خوردن دهان خود را با آب شسته و دهان و دندانها را تمیز کند و دندان های کنار سایت عمل را با دقت تمیز کند.
-از مسواک برقی استفاده نکند.
-محل جراحی را تا ۲۴ ساعت پس از عمل بطور متناوب با پک یخ خنک کند.

توصیه برای چهار تا شش هفته بعد:

-فعالیت های خیلی شدید انجام نشود.
-بهداشت دهان رعایت شود.
-سیگار استفاده نشود.
-بیمار پروتز موقت خود را بعد از هر غذا تمیز کند.
-بعد از جراحی خیلی وسیع پروتز متحرک کامل خود را تا شش هفته استفاده نکند. ولی پس از جراحی کوچکتر می توان پروتز را با مواد لازم اصلاح کرد.
روند ترمیم بدون وقفه در صورتی که ایمپلنـت و استخوان جابجا نشود و ایمپلنت تحت فشار قرار نگیرد امکان پذیر است. بطور متوسط دوره ترمیم سه تا شش ماه زمان نیاز دارد. اگر استخوان بازسازی شده باشد شش تا نه ماه زمان نیاز دارد.

باز کردن مجدد سایت ایمپلنت:

-بعد از گذشتن از دوره ترمیم ایمپلنت تحت بی حسی به محیط دهان آشکار شده و پیچ پوشاننده باز شده و شکل دهنده لثه بسته می شود تا لثه دور آن کاملا فرم گیرد.
-الکل و سیگار استفاده نشود.
-لثه و دندان ها و فرم دهنده لثه را تمیز کند.
-بعد از یک یا دو هفته کارهای ساخت پروتز شروع می گردد.

مراحل ساخت پروتز تک واحدی، بریج، متحرک یا ثابت فرق می کند.

پس از تحویل پروتز مراقبتهای بهداشتی نظیر مسواک، نخ دندان، وسایل تخصصی دندانپزشکی بنام واترجت، مسواک بین دندانی و نوارهای تمیزکننده پنبه ای آموزش داده می شود.
فضای بین دندان اگر باریک باشد با انواع نخ دندان و در صورت وسیع بودن با مسواک بین دندانی تمیز می شود. فضای زیر روکش در بریج ها با سوپرفلاس و فضای زیر میله ها نیز با نوارهای پنبه ای تمیز شود.

مزایای ایمپلنت:

– ایمپلنت شبیه ترین درمان به دندان طبیعی است.
– ایمپلنت پایه با ثباتی برای جایگزینی دندان می باشد.
– ایمپلنت نیاز به تراش دادن دندان های مجاور را برطرف نموده است.
– ایمپلنت مانع تحلیل و از دست رفتن استخوان می شود.
– ایمپلنت را در هر سنی جز بچه ها و سن بلوغ و رشد می توان گذاشت.

اشتراک:


نظر خود را بیان کنید